Dok se o razvoju sjevera Crne Gore često govori kroz investicije, saobraćajnice, turizam ili energetiku, dr Marko Joksimović, vanredni profesor na Geografskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, smatra da se najveća razvojna šansa krije u ljudima, znanju i lokalnoj zajednici.
Rođeni Beranac, koji je svoju akademsku karijeru izgradio u Beogradu, godinama proučava Gornje Polimlje, prostor kojem je posvetio i doktorsku disertaciju, a njegova istraživanja i danas ga iznova vraćaju zavičaju.
Kao regionalni geograf, Joksimović smatra da se prilikom donošenja odluka često zanemaruju najvažniji razvojni resursi.
„Uvijek mi se činilo da se potcjenjuju lokalni resursi, lokalna zajednica i zdrav način života, a da se akcenat stavljao na investicije, razvoj odozgo na dolje i interese pojedinačnih grana ekonomije. Zabluda leži i u tome da će oslanjanje isključivo na turizam, šumarstvo, izgradnju saobraćajnica, kao i obnovljivi izvori energije donijeti blagostanje. Umjesto toga, prilikom donošenja odluka, identitet Beranskog kraja i Sjevera treba njegovati kroz odgovore na realne potrebe stanovništva za zdravstvom, obrazovanjem, kulturom i održivim upravljanjem životnom sredinom“, kaže Joksimović.
Iako od djetinjstva živi u Beogradu, njegov odnos prema zavičaju ostao je nepromijenjen. Upravo je prostor Gornjeg Polimlja odredio veliki dio njegovog naučnog puta.
„To je neka vrsta sinergije od početka. Nekome ko je u djetinjstvu provodio ljeta u katunima, učestvujući u sezonskim radovima bez pritiska od strane porodice da se nešto mora, zavičaj će uvijek biti najpodesniji prostor za istraživanje odnosa prirode i čovjeka. Bjelasica i Gornje Polimlje su nenametljivo usmjerili i moj akademski razvoj pa im se rado vraćam što svakako nosi i ogromnu čast i odgovornost“, objašnjava on.
Posebno mjesto u njegovom radu zauzima terenska nastava tokom koje studentima iz Beograda približava prostor sjevera Crne Gore. Međutim, upoznavanje sa Beranama ne počinje obilaskom prirodnih ljepota.